Proboszcz parafii ks. Janusz Stanek poinformował, że ostatnie prace objęły remont ołtarza głównego, dwóch bocznych, ambony oraz prospektu organowego. Wcześniej konserwacji poddano XVII-wieczny poliptyk wieniawski. – Efekt prac przeszedł najśmielsze oczekiwania. Cieszę się bardzo, że udało się przywrócić blask naszym zabytkom. Ołtarz główny był w kolorze białym. Po konserwacji przywrócono oryginalną malaturę. Teraz dominującym kolorem jest czarny ze złotymi elementami – mówi ks. Stanek. Wyraził także wdzięczność konserwatorom za prace przy tzw. poliptyku wieniawskim. Znajduje się on w kaplicy św. Stanisława i jest jednym z najcenniejszych zabytków sztuki naszego regionu, jedyne tego typu w województwie mazowieckim. Dzieło przedstawia sceny z życia św. Stanisława, a po zamknięciu skrzydeł ukazuje malowidła z Męką Pańską. Dodał, że w planach jest jeszcze remont organów, bowiem pieniędzy starczyło jedynie na odnowienie prospektu.

Pieniądze na prace pozyskano z Polskiego Ładu. Wójt gminy Krzysztof Szewczyk podkreślił, że samorząd od dłuższego czasu stara się angażować w tego typu projekty. – To nasza troska, aby dbać o cenne zabytki w naszej gminie. To również troska o dziedzictwo naszych przodków. Mówimy o świątyni, która ma ponad 400 lat – podkreślił samorządowiec.

Aleksander Piotrowski jest przedstawicielem firmy, która zrealizowała projekt konserwatorski zabytków w kościele. Opowiada, że pracochłonne były prace przy ołtarzach, które trzeba było rozebrać a następnie zabezpieczyć drewno. – To było praktycznie ratowanie struktury, bo była bardzo zniszczona – podkreślił specjalista.

Ks. Michał Krawczyk, diecezjalny konserwator zabytków, wyraził radość, że odnowiono drewniane wyposażenie świątyni. – Dzisiaj cieszymy się z tych efektów, ale musimy pamiętać, że całość prac rozpoczęliśmy ok. 8 lat temu od remontu słynnego poliptyku wieniawskiego. Dzieło zostało zabezpieczone i przywrócono jego estetykę. Potem był ołtarz główny, który wywołał bardzo pozytywne reakcje wiernych, kiedy zobaczyli jego pierwotną kolorystykę, bo był mocno przemalowany. A potem systematycznie wykonywaliśmy kolejne elementy całego wyposażenia – opowiada ks. Krawczyk.

Pierwotny drewniany Kościół pw. NMP i św. Katarzyny został zbudowany w 1264 r. przez ks. Hieronima Strzembosza. W początkach XIV w. Mikołaj, dziekan kielecki, dobudował do istniejącego kościoła murowaną kruchtę, zakrystię i kaplicę św. Stanisława w stylu gotyckim. W II połowie XIV w. zbudowano murowany kościół. W 1510 r., staraniem proboszcza Stanisława Młodeckiego, kościół przebudowano i nadano mu styl renesansowy. Świątynia była restaurowana w początkach XX w.