Odnowiono dziewiętnastowieczne epitafia

Krystyna Piotrowska

|

Gość Radomski 44/2019

publikacja 31.10.2019 00:00

Na terenie nekropolii znajduje się ponad 300 zabytkowych obiektów.

Przy odrestaurowanym nagrobku Emilii z Wolskich Targowskiej stoją od lewej: Sławomir Adamiec, Edyta Sitarska i Jerzy Przyborowski, przewodniczący SKOZCRK. Przy odrestaurowanym nagrobku Emilii z Wolskich Targowskiej stoją od lewej: Sławomir Adamiec, Edyta Sitarska i Jerzy Przyborowski, przewodniczący SKOZCRK.
Krystyna Piotrowska /Foto Gość

Dzięki Społecznemu Komitetowi Ochrony Zabytkowego Cmentarza Rzymskokatolickiego oraz parafii pw. św. Wacława w Radomiu, zarządcy nekropolii, renowacje zabytkowych nagrobków na cmentarzu przy ul. Limanowskiego w tym roku objęły dwa kamienne, dziewiętnastowieczne pomniki: Emilii z Wolskich Targowskiej oraz rodziny Bełkowskich i Napiórkowskich.

Łączny koszt prac to ponad 94 tys. zł. Nagrobek rodziny Bełkowskich i Napiórkowskich wykonany jest z szydłowieckiego piaskowca i ma kształt kolumny osadzonej na cokole, na której szczycie umieszczony jest żelazny krucyfiks. – Drugi z nagrobków, Emilii z Wolskich Targowskiej, w listopadzie ubiegłego roku uległ w zasadzie katastrofie budowlanej. Obsypała się część krypty grobowej. Renowacja tego nagrobka kosztowała 50 tys. zł. Dzięki zaangażowaniu parafii św. Wacława i dyrektor cmentarza Edyty Sitarskiej, Wojewódzki Konserwator Zabytków przeznaczył na konserwację tego nagrobka 34 tys. zł – mówi Sławomir Adamiec, wiceprzewodniczący Społecznego Komitetu Ochrony Zabytkowego Cmentarza Rzymskokatolickiego w Radomiu.

Jeden element tego nagrobka zastanawia. Postać Chrystusa na krzyżu nie jest dokończona. – Nie mamy zdjęć, które by nam pokazały, jak wyglądała twarz i układ nóg Chrystusa. Konserwator zadecydował, żeby pozostawić krzyż z figurą Chrystusa w takim kształcie – wyjaśnia S. Adamiec.

Na radomskiej nekropolii przy ul. Limanowskiego znajduje się ponad 300 zabytkowych nagrobków wpisanych do rejestru zabytków województwa mazowieckiego. Z tego ponad 30 zostało w pierwszej kolejności wskazanych przez SKOZCRK do pilnych prac konserwatorskich. Podczas społecznych zbiórek, dzięki hojności ofiarodawców, część z nich udaje się każdego roku poddawać pracom renowacyjnym.