Jednostka duszpasterska znajduje się w Dekanacie Sił Powietrznych Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego. Swoją posługą obejmuje żołnierzy oraz pracowników Resortu Obrony Narodowej wraz z rodzinami ze wszystkich jednostek garnizonu Radom i Grójec.

Parafia została powołana do istnienia krótko po upadku ustroju komunistycznego. Bp Sławoj Leszek Głódź, pierwszy ordynariusz polowy, organizował wówczas struktury opieki duszpasterskiej w Wojsku Polskim. - Kończył się czas, gdy Jezus Chrystus i kapelani mieli zakaz wstępu do jednostek wojskowych. Kończył się czas, gdy żołnierze i przedstawiciele różnych służb mundurowych po kryjomu, często pod osłoną nocy, chrzcili dzieci czy jechali wiele kilometrów od swego miejsca zamieszkania, by ich córki czy synowie mogli przystąpić do I Komunii św. - mówił w homilii bp Józef Guzek, biskup polowy Wojska Polskiego, który w radomskim kościele pw św. Stanisława przewodniczył jubileuszowej Mszy św.

- Chcemy dziś dziękować za wszelkie dobro, jakie dokonało się i dokonuje w tym miejscu. Dziękujemy wojskowym i ich rodzinom, ale także wszystkim służbom mundurowym, które w naszej świątyni uczestniczą w nabożeństwach z okazji różnych uroczystości głównie o charakterze patriotycznym. Cieszymy się także tymi, którzy przychodzą do naszej świątyni, tworząc liczny krąg osób, które nazywamy sympatykami naszego kościoła i naszej parafii - mówi ks. Kryspin Rak, proboszcz parafii wojskowej.

Garnizonowy kościół pw. św. Stanisława, Biskupa i Męczennika, powstał w wyniku przemianowania i następnie przebudowania cerkwi prawosławnej św. Mikołaja, wybudowanej w końcu XIX w. na placu Sobornym (ob. Plac Konstytucji 3 Maja). W połowie 1915 r. świątynia została opuszczona przez Rosjan wycofujących się z Radomia. Wojsko austro-węgierskie przekazało kościół władzom miejskim. Początkowo zamierzano go przeznaczyć go na Muzeum Narodowe Ziemi Radomskiej. Ostatecznie władze miasta przekazały go wojsku na kościół garnizonowy.

Przebudowa z cerkwi na kościół katolicki rozpoczęła się w 1925 r. Trwała 5 lat. Plany opracował architekt Kazimierz Prokulski. Świątynię konsekrował Stanisław Gall, bp Polowy Wojska Polskiego.

W 1925 r. przed świątynią ulokowano symboliczną płytę Grobu Nieznanego Żołnierza. Ta, zrekonstruowana, wróciła na swe miejsce dopiero w 1995 r.

W czasie okupacji w kościele św. Stanisława odprawiano nabożeństwa dla Niemców. Od 1945 r. ponownie obsługiwali go kapelani wojskowi, choć oficjalnie funkcję kościoła garnizonowego świątynia pełni dopiero od 1989 r.

21 stycznia 1993 r. bp Polowy Wojska Polskiego Sławoj Leszek Głódź erygował parafię Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego.

W latach 2006-2007 odnowiono zewnętrzną elewację oraz otoczenie.

W przedsionku znajdują się tablice pamiątkowe poświęcone poległym żołnierzom Wojska Polskiego, partyzantom AK i BCh oraz pilotom, którzy zginęli tragicznie, startując z lotniska na Sadkowie.