Jego monumentalne dzieło, 14 opasłych tomów opisujących dzieje i zabytki dekanatów należących dziś do diecezji radomskiej, sandomierskiej, kieleckiej i częstochowskiej, stanowi źródło, którego nie mogą pominąć współcześni historycy. – Tworzył je, odwiedzając poszczególne parafie. Notował wszystko. Robił szkice, posługując się ołówkiem i kartką. Nie miał komputera, telefonu komórkowego z aparatem fotograficznym i samochodu – mówi Małgorzata Szot-Wróblewska, autorka rocznicowej wystawy.