Nowy numer 28/2018 Archiwum

Fundacja księcia Zbarskiego

– Kwota 740 tys. zł to nie są duże pieniądze dla województwa, ale dla liczącej niespełna 3 tys. wiernych parafii to suma ogromna.

Tak o unijnym wsparciu na remont kościoła pw. św. Stanisława mówił Leszek Ruszczyk, wicemarszałek województwa mazowieckiego. – Pieniądze przeznaczymy na wymianę pokrycia, remont uszkodzonej więźby dachowej, ocieplenie stropu, wymianę dachówek w klasztornych krużgankach oraz usunięcie barier dla niepełnosprawnych – mówił ks. Krzysztof Maj, proboszcz parafii. Poklasztorny kościół i zabudowania to niejedyne zabytki, których utrzymanie i remonty zaprzątają głowę proboszcza.

Solec jest miejscowością, o której najstarsza wzmianka pojawia się w legendzie o wskrzeszeniu Piotrawina przez św. Stanisława w 1078 r. Zabytkiem jest także kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP, i tam też sporo się dzieje. – Parafia nie jest w stanie utrzymać i remontować naszych zabytkowych budowli, a one są świadkami wielkiej i dumnej przeszłości naszego kraju i nie wolno pozwolić na ich degradację. Sami robimy, co możemy, i cieszymy się, że możemy liczyć na wsparcie z zewnątrz – mówi proboszcz.

Kościół klasztorny to drugie w niewielkiej miejscowości, obok świątyni parafialnej, miejsce kultu. Msze św. są tu sprawowane w letnie dni świąteczne. Od jego powstania w 1626 r. do 1864 r. duszpasterzowali tu zakonnicy – franciszkanie reformaci. Ale tych po powstaniu styczniowym przepędzili rosyjscy zaborcy w ramach akcji kasaty zakonów, zemsty za pomoc w zrywie niepodległościowym. Kompleks w 1626 r. ufundował książę Krzysztof Zbarski. Jego ród, który zresztą skończył się na nim, wywodził się od Fiodora Korybuta Olgierdowicza, bratanka króla Władysława Jagiełły.

Sam Krzysztof Zbarski był synem wojewody bracławskiego Janusza. Urodził się ok. 1580 r. Zgodnie z ówczesną modą kształcił się za granicą. W latach 1609–1611 był na wojnie z Rosją, wystawiając za własne pieniądze znaczny oddział wojska. W czasie tej wojny był posłem króla Zygmunta III Wazy do Dymitra Samozwańca. Książę Zbarski około 1617 r. osiadł w Końskowoli pod Puławami, przebywając na przemian tam i w Solcu. W 1622 r. król Zygmunt mianował go swoim posłem do Konstantynopola, dając mu zadanie zatwierdzenia pokoju zawartego po zwycięskiej dla Rzeczypospolitej bitwie z Turkami pod Chocimiem. Książę zmarł w Końskowoli w wieku zaledwie 47 lat. Rok przed śmiercią, już wówczas poważnie chory, ufundował świątynię w Solcu. W jej ołtarzu głównym znajduje się obraz przedstawiający patrona – św. Stanisława – oraz wskrzeszonego przez niego Piotrawina.

« 1 »
oceń artykuł

Zobacz także

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zapisane na później

Pobieranie listy

Rekalma