Wikariusz w parafii MB Miłosierdzia w Skarżysku-Kamiennej, mówiąc o zobowiązaniach członków Bractw Szkaplerza, dodał: - Dla tego, kto przyjmujące szkaplerz, ważne jest życie według słów Zbawiciela. Najważniejsza jest dla niego prawda Ewangelii. On poświęca życie dla Boga i drugiego człowieka. Maryja prosi, by chwytać za miecz, a jest nim słowo Boże.

Ceremonie przyjęcia szkaplerza w dniu wspomnienia Matki Bożej z Góry Karmel, zwanego świętem Matki Bożej Szkaplerznej, odbyły się w sanktuariach w Wysokim Kole i Skarżysku-Kamiennej.

Szkaplerz to przede wszystkim wierzchnia część habitu w niektórych zakonach. Jest to szeroki płat materiału z otworem na głowę, który okrywa barki i plecy. Formą szkaplerza, przystosowanego do noszenia nie przez zakonników, w tym także przez osoby świeckie, są dwa dowolnej wielkości prostokątne wycinki sukna (najczęściej kilkucentymetrowe) połączone dwiema tasiemkami. Zazwyczaj na obu płatkach jest umieszczony wizerunek lub symbol Pana Jezusa i Matki Bożej Szkaplerznej.

Poświęcenia i nałożenia szkaplerza może dokonać każdy kapłan karmelitański lub jakikolwiek kapłan diecezjalny i zakonny, byleby uczynił to zgodnie z ustanowioną przez Kościół formułą. Szkaplerz można przyjąć tylko raz. Pierwszy szkaplerz musi być wykonany z sukna. Potem może zostać zastąpiony medalikiem szkaplerznym. Po zniszczeniu pierwszego szkaplerza można kupić kolejny i nałożyć go sobie samemu.

Osoby, które przyjęły szkaplerz, zobowiązane są do codziennego odmawiania którejś z maryjnych modlitw. Najczęściej jest to antyfona "Pod Twoją obronę", modlitwa "Zdrowaś, Maryjo" lub kilkakrotnie powtarzany akt strzelisty "Matko Boża Szkaplerzna, módl się za nami!".

Uznając szkaplerz znakiem Maryi, Kościół związał go z dwiema łaskami, tak zwanymi przywilejami szkaplerznymi: pierwsza - szkaplerz gwarantuje szczególną opiekę Najświętszej Maryi Panny w trudnych sytuacjach i niebezpieczeństwach doczesnego życia; druga - w znaku szkaplerza Maryja obiecała szczęśliwą śmierć i zachowanie od wiecznego potępienia.