Nowy numer 47/2020 Archiwum

Harcerze na obczyźnie

Wybrali emigrację, by nie żyć w zniewolonym kraju i by walczyć o wolną ojczyznę.

Zdaniem historyka z IPN dr. hab. Sebastiana Piątkowskiego, nie da się w pełni zrozumieć dziejów II Rzeczypospolitej bez harcerstwa i nie da się mówić o harcerstwie tego okresu bez wpisania go w tamten czas. Międzynarodową konferencję naukową pt. „Światowe Harcerstwo, Związek Harcerstwa Polskiego Na Obczyźnie 1939–2016” zorganizował Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Lublinie w partnerstwie z Urzędem Miasta w Pionkach. W dwudniowych obradach w Centrum Aktywności Lokalnej w Pionkach wzięli udział harcerze z Polski, Argentyny, Australii, Francji, Kanady, USA i Wielkiej Brytanii.

Oprócz nich prelekcje i wykłady wygłosili pracownicy naukowi UW, UKSW, KUL, UJK, a także pracownicy PAN i IPN. – Przez całe dziesięciolecia starano się pomijać emigrację patriotyczną lub nawet ją ośmieszać. Tymczasem była to emigracja, która nie tylko nie godziła się z narzuconym reżimem komunistycznym, ale oficjalnie i zdecydowanie przeciwstawiała się wszelkim próbom zniewolenia. Konferencja może być pierwszym ogólnopolskim wstępem do opracowania monografii Związku Harcerstwa Polskiego na obczyźnie – powiedział Marcin Krzysztofik, dyrektor IPN Oddział w Lublinie. – Polscy harcerze, którzy po II wojnie światowej zdecydowali się zostać na obczyźnie, nie byli emigracją zarobkową. Nie godzili się na komunistyczne zniewolenie Polski. Na emigracji w różny sposób, między innymi poprzez organizowanie struktur Związku Harcerstwa Polskiego, starali się tworzyć wolną Polskę – podkreślił prof. Marek Wierzbicki z IPN, główny organizator konferencji.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama