Zespołem kierował Piotr Białko, konserwator zabytków. Opowiada, że prace polegały na konserwacji sklepień, ścian, dekoracji kamiennych, żeber, zarówno ceglanych, jak i wykonanych w zaprawie. – Utrzymaliśmy aranżację, która została wprowadzona do kościoła po pożarze w 1959 roku. W tym kontekście można mówić o elementach tzw. regotyzacji kościoła, poprzez utrzymanie jasnych tynkowanych ścian sklepień z ekspozycją ceglanych żeber, ale też, co ciekawe, fragmentów dawnej gotyckiej elewacji kościoła, która potem została zasłonięta dobudowanymi kaplicami – powiedział konserwator.