Do wspólnej modlitwy zaprosiło Duszpasterstwo Rodzin. - Dzień Dziecka Utraconego służy pamięci tych wszystkich dzieci, które przedwcześnie odeszły do domu Ojca, ale tego dnia chcemy być z rodzicami, których dotknęła utrata dziecka, mówimy że są to rodzice po stracie, rodzice w żałobie, osieroceni rodzice. Chcemy po prostu im towarzyszyć w sposób modlitewny i duchowo łączyć się z nimi w bólu z jednoczesną nadzieją, że kiedyś spotkają się oni ponownie ze swoimi dziećmi w niebie - wyjaśnia Kamila Rzepka, doradca życia rodzinnego diecezji radomskiej.

Eucharystii przewodniczył ks. Krzysztof Bochniak, duszpasterz rodzin diecezji radomskiej. - Od kilkudziesięciu lat jest obchodzony Dzień Dziecka Utraconego. Jest to dzień szczególnej modlitwy Kościoła w intencji rodziców, którzy przeżywają żałobę po stracie dziecka. W tej intencji sprawuję Eucharystię - mówił ks. Bochniak.

Ksiądz Krzysztof podziękował rodzicom za pamięć o ich dzieciach i odczytał imiona dzieci utraconych. - Wierzymy, że te dzieci są blisko Boga, otoczone Jego miłością i to one wstawiają się za swoimi rodzicami - mówił ks. Krzysztof.

Po Eucharystii modlitwę różańcową przy Pomniku Maryi Matki Życia poprowadzili ks. Krzysztof Bochniak i Kamila Rzepka. Zgromadzeni odmówili tajemnice chwalebne. Rozważania dotyczyły rodziców po stracie dziecka i przeżywanej przez nich żałoby. - Grób, który wydawał się końcem, stał się początkiem nowego życia. Zmartwychwstanie to zwycięstwo nad śmiercią, nad rozpaczą i beznadzieją. To obietnica, że miłość jest silniejsza niż grób i że ci, których kochamy, żyją w Bogu. Rodzice, którzy utracili swoje dzieci, noszą w sercach ból i tęsknotę. Ale Ewangelia uczy nas, że śmierć nie ma ostatniego słowa. Tak jak Jezus powstał z martwych, tak i nasze dzieci mają udział w Jego zwycięstwie. Panie Jezu. prosimy Cię, aby rodzice w żałobie potrafili spojrzeć na swoje cierpienie w świetle Twojego zmartwychwstania. Daj im nadzieje, że ich dzieci żyją w Twojej miłości i że jeszcze się spotkają – mówiła Kamila Rzepka.

Dzień Dziecka Utraconego na świecie obchodzony jest od 1988 roku, a w Polsce od 21 lat. To pełen zadumy dzień, w którym pamiętamy o wszystkich dzieciach, które odeszły - w wyniku poronienia, martwego urodzenia lub przedwczesnej śmierci. To także czas refleksji nad bólem rodzin, które musiały zmierzyć się z tą niewyobrażalną stratą - często niewidoczną dla świata, a przeżywaną po cichu w sercu.