Inauguracja obchodów 700-lecia parafii pw. św. Mikołaja w Wysokiej miała miejsce 6 grudnia. Tego dnia przybył biskup radomski Marek Solarczyk. Przed rozpoczęciem liturgii wikariusz parafii ks. Mateusz Katanowski mówił do zebranych, że patrząc na 700 lat dziejów parafii, dostrzegamy nie tylko zapisane na kartach historii daty i wydarzenia, ale przede wszystkim pokolenia ludzi wierzących. - Tych, którzy się tutaj modlili, tworzyli wspólnotę, troszczyli się o jej rozwój i przekazywali skarb wiary następnym pokoleniom. To ich codzienna modlitwa i prosta, ufna pobożność stały się fundamentem, na którym my dzisiaj możemy budować - zaznaczył. Dalej przypomniał, że parafia jest wspólnotą wierzących, która żyje i działa pośród domów swoich synów i córek, zaś jej żywotność wyraża się w postawie wiary i w świadectwie życia chrześcijańskiego. - Bo parafia to nie tylko budynek, struktura czy historia. To przede wszystkim ludzie, którzy żyją Ewangelią na co dzień, dzielą się dobrem, wspierają w trudnościach i razem kroczą z Bogiem i ku Bogu - podkreślił ks. Katanowski.

Następnie głos zabrał ks. Arkadiusz Bieniek, proboszcz parafii, który powiedział, że "jubileusz jest czasem łaski miłosierdzia, czasem głębokiego nawrócenia serc do Boga i otwarcia się na drugiego człowieka". - W tym dniu poświęconym św. Mikołajowi, patronowi naszej rodziny parafialnej, przyzywamy uroczyście opatrzności Bożej, która zgromadziła nas tu, aby przez modlitwę i obecność zainaugurować rok jubileuszowy 700-lecia parafii św. Mikołaja w Wysokiej. Dziękując za wszystkich, którzy przez wieki tworzyli tę wspólnotę, mamy dzisiaj stanąć we wspólnocie rodziny parafialnej, prosząc świętych patronów - św. Mikołaja i św. Izydora - aby wypraszali łaski Bożej i Bożego miłosierdzia - mówił proboszcz.

Głos na początku liturgii zabrał także bp Solarczyk. - Te wszystkie słowa powitania uświadamiają nam, wobec jak wielkiego dzieła i bogactwa życia, wiary, świętości, łaski, i miłości dzisiaj stajemy. Dziękujemy za duchowe dziedzictwo tej wspólnoty. Potrzeba nam ufności, wrażliwości i ludzkiej wytrwałości, aby był to rzeczywiście czas łaski - zaznaczył biskup.

W homilii mówił, że 700 lat tej wspólnoty parafialnej jest czasem pogłębionej refleksji, nie tylko czasu w wymiarze historii, ale sekwencji wydarzeń i postaw ludzi tworzących tę wspólnotę. - Przywołujemy dzisiaj rzeczywistość parafii, a więc Boga przeżywanego, przyjmowanego, odkrywanego, przekazywanego w Jego tajemnicach innym ludziom. Zastanawiamy się, ilu ludzi było świadkami świętości Boga w tych siedmiu wiekach istnienia parafii, którzy tworzyli jej duchową siłę. Dlatego niech to będzie czas wdzięczności Bogu, że obdarzył nas życiem, że wpisał w nasze życie moc swojego życia, które odkrywamy i kształtujemy przez wiarę - mówił bp Marek.

Po liturgii odbył się koncert z udziałem Katarzyny Bochyńskiej-Wojdył (sopran) i zespołu smyczkowego EstradiVarious. Wierni usłyszeli m.in. "Ave Maria" Franza Schuberta, "Largo" z "Zimy" Antonia Vivaldiego czy "Panis Angelicus".

Słowa podziękowania skierowali przedstawiciele parafii. Wiesława Smolarska mówiła: - To szczególny moment, w którym patrzymy z dumą na długie dzieje parafii, zakorzenione w wierze, tradycji i miłości pokoleń, które ją tworzyły. Parafia położona na wzgórzu, pośród otaczających ją dolin, od wieków była i jest bliska naszym sercom, sercom naszych ojców, dziadów i pradziadów. To tu z pokorą serca parafianie wędrowali z najodleglejszych zakątków parafii, pochylali głowy i zdejmowali czapki, przekazując nam świadectwo wiary i prosząc o potrzebne łaski i Boże miłosierdzie.

Słowa podziękowania skierowali również posłowie Agnieszka Górska, Andrzej Kosztowniak i senator Wojciech Skurkiewicz oraz starosta szydłowiecki Robert Górlicki, któremu towarzyszyli Artur Ludew, burmistrz Szydłowca, i Magdalena Nowacka, radna Sejmiku Województwa Mazowieckiego.

Wysoka w XV w. stanowiła własność Zdziechowskich i Kozackich. Dziesięcinę oddawano opactwu w Wąchocku. Parafia powstała przed 1326 r., a być może już w XIII wieku. Pierwotny drewniany kościół pw. św. Mikołaja istniał w XVI w., a spłonął w 1696 roku. W tym miejscu zbudowano w 1701 r. nowy kościół drewniany, który został dedykowany w 1744 r. przez bp. Michała Kunickiego. Przez lata podupadał, nie był remontowany i uległ zniszczeniu w początkach XIX wieku. Ostatecznie rozebrano go w 1815 roku. W 1816 r. zbudowano tymczasową kaplicę, która w latach 60. XIX w. była w bardzo złym stanie. Obecny kościół został zbudowany w latach 1872-1875 staraniem ks. Michała Bartyzela. Świątynia została dedykowana w 1886 r. przez bp. Antoniego Ksawerego Sotkiewicza. W 1977 r. była restaurowana. Kościół jest jednonawowy, halowy, orientowany, wzniesiony z kamienia szydłowieckiego.